مستدرك الوسائل ، محدّث نورى ج 15 ص 180 ؛ كنز العمال :ج 16 ص 461 ؛ جامع الصغیر: ج 1ص 563 ؛
مربوط به بیانات در دیدار مداحان و شاعران اهلالبیت(علیهم السلام)
منبع:
pigymahdi.mihanblog.com
مَن فَرَّجَ مِن مُؤمِنٍ ، فَرَّجَ اللّهُ عَن قَلبِهِ یَومَ القِیامَةِ ؛
هر كس اندوه مؤمنى را بزداید ، خداوند در روز قیامت ، غم از دلش مىزداید .
[الكافى ، ج 2 ، ص 200]
پیامبر اکرم(صلىاللهعلیهوآله) فرمودند:
إنَّ أحَبَّ النّاسِ إلَى اللّه یَومَ القِیامَةِ أطوَعُهُم لَهُ؛
محبوبترین آدمیان نزد خداوند در روز قیامت فرمانبردارترینِ آنها از او است.
[الكافى ، ج 5 ، ص 340]
ما أنزَلَ المَوتَ حَقَّ مَنزِلَتِهِ مَن عَدَّ غَداً مِن أجَلِهِ؛
آن كه فردا را از عمر خویش بشمارد، [پدیده] مرگ را به گونه واقعی نمی شناسد.
اصول كافى: ج3، ص259، ح30
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ادامه مطلب
تولد امام دهم شیعیان حضرت امام علی
النقی (ع ) را نیمه ذیحجه سال 212 هجری قمری نوشته اند . پدر آن حضرت ،
امام محمد تقی جوادالائمه (ع ) و مادرش سمانه از زنان درست کردار پاکدامنی
بود که دست قدرت الهی او را برای تربیت مقام ولایت و امامت مأمور کرده بود ،
و چه نیکو وظیفه مادری را به انجام رسانید و بدین مأموریت خدایی قیام کرد .
نام آن حضرت - علی - کنیه آن امام همام " ابوالحسن " و لقبهای مشهور آن
حضرت " هادی " و " نقی " بود . حضرت امام هادی (ع ) پس از پدر بزرگوارش در
سن 8 سالگی به مقام امامت رسید و دوران امامتش 33 سال بود .
در این مدت حضرت علی النقی (ع ) برای نشر احکام اسلام و آموزش و پرورش و شناساندن مکتب و مذهب جعفری و تربیت شاگردان و اصحاب گرانقدر گامهای بلند برداشت . نه تنها تعلیم و تعلم و نگاهبانی فرهنگ اسلامی را امام دهم (ع ) در مدینه عهده دار بود ، و لحظه ای از آگاهانیدن مردم و آشنا کردن آنها به حقایق مذهبی نمی آسود ، بلکه در امر به معروف و نهی از منکر و مبارزه پنهان و آشکار با خلیفه ستمگر وقت - یعنی متوکل عباسی - آنی آسایش نداشت .
به همین جهت بود که عبدالله بن عمر والی مدینه بنا بر دشمنی دیرینه و بدخواهی درونی ، به متوکل خلیفه زمان خود نامه ای خصومت آمیز نوشت ، و به آن امام بزرگوار تهمتها زد ، و نسبتهای ناروا داد و آن حضرت را مرکز فتنه انگیزی و حتی ستمکاری وانمود کرد و در حقیقت آنچه در شأن خودش و خلیفه زمانش بود به آن امام معصوم (ع ) منسوب نمود ، و این همه به جهت آن بود که جاذبه امامت و ولایت و علم و فضیلتش مردم را از اطراف جهان اسلام به مدینه می کشانید و این کوته نظران دون همت که طالب ریاست ظاهری و حکومت مادی دنیای فریبنده بودند ، نمی توانستند فروغ معنویت امام را ببینند .
و نیز " مورخان و محدثان نوشته اند که امام جماعت حرمین ( = مکه و مدینه ) از سوی دستگاه خلافت ، به متوکل عباسی نوشت : اگر تو را به مکه و مدینه حاجتی است ، علی بن محمد ( هادی ) را از این دیار بیرون بر ، که بیشتر این ناحیه را مظیع و منقاد خود گردانیده است " . این نامه و نامه حاکم مدینه نشان دهنده نفوذ معنوی امام هادی (ع ) در سنگر مبارزه علیه دستگاه جبار عباسی است .
از زمان حضرت امام محمد باقر (ع ) و امام جعفر صادق (ع ) و حوزه چهار هزار نفری آن دوران پربار ، شاگردانی در قلمرو اسلامی تربیت شدند که هر یک مشعلدار فقه جعفری و دانشهای زمان بودند ، و بدین سان پایه های دانشگاه جعفری و موضع فرهنگ اسلامی ، نسل به نسل نگهبانی شد و امامان شیعه ، از دوره حضرت رضا (ع ) به بعد ، از جهت نشر معارف جعفری آسوده خاطر بودند ، و اگر این فرصت مغتنم در زمان امام جعفر صادق (ع ) پیش نیامده بود ، معلوم نبود سرنوشت این معارف مذهبی به کجا می رسید ؟ به خصوص که از دوره زندانی شدن حضرت موسی بن جعفر (ع ) به بعد دیگر چنین فرصتهای وسیعی برای تعلیم و نشر برای امامان بزرگوار ما - که در برابر دستگاه عباسی دچار محدودیت بودند و تحت نظر حاکمان ستمکار - چنان که باید و شاید پیش نیامد .
با این همه ، دوستداران این مکتب و یاوران و هواخواهان ائمه طاهرین - در این سالها به هر وسیله ممکن ، برای رفع اشکالات و حل مسائل دینی خود ، و گرفتن دستور عمل و اقدام - برای فشرده تر کردن صف مبارزه و پیشرفت مقصود و در هم شکستن قدرت ظاهری خلافت به حضور امامان والاقدر می رسیدند و از سرچشمه دانش و بینش آنها ، بهره مند می شدند و این دستگاه ستمگر حاکم و کارگزارانش بودند که از موضع فرهنگی و انقلابی امام پیوسته هراس داشتند و نامه حاکم مدینه و مانند آن ، نشان دهنده این هراس همیشگی آنها بود . دستگاه حاکم ، کم کم متوجه شده بود که حرمین ( مکه و مدینه ) ممکن است به فرمانبری از امام (ع ) درآیند و سر از اطاعت خلیفه وقت درآورند .
ادامه مطلب
امروز، به فضل همین شهادتها و به برکت خون شهدا، ملت ما، ملت سربلند و آبرومندی است و ملتها آبرو و عزت را این گونه باید پیدا کنند.
شهادت بالاترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل الله است.
علمدار كتابخوانی؛ مقام معظم رهبری
اگر مردم ما عادت کنند که از این وقتهای ضایع شونده برای مطالعه کتاب استفاده .کنند، جامعه خیلی پیش خواهد رفت و فرهنگ کشور، خیلی ترقی خواهد کرد.
حاج شیر علی سلطانی
مسئول تبلیغات تیپ امام سجاد(علیه السلام) فارس
نام پدر: امیر
تولد: 1327 - شیراز محله کوشک قوامی
شهادت: 1361/1/2 - غرب شوش، عملیات فتح المبین
محل دفن: کتابخانه مسجد المهدی شیراز
هم مداح بود هم شاعر اهل بیت(علیه السلام).
میگفت: «شرمندهام که من با سر وارد محشر شوم و اربابم بی سر وارد شود».
بعد شهادت وصیت نامهاش را آوردند. نوشته بود: «قبرم را توی کتابخونه مسجد المهدی کندم».
سراغ قبر که رفتند دیدند به هیکلش کوچیکه. وقتی جنازش اومد قبر اندازه اندازه بود، اندازه تن بیسرش.
راوی: مداح اهل بیت حاج کاظم محمدی / منبع : کتاب شهید شمع تاریخ است، صفحه
شهید شاپور برزگر گلمغانی
فرمانده محور عملیاتی لشکر 31 عاشورا
نام پدر: اسکندر
تولد: 1336/8/22 - اردبیل
شهادت: 1362/8/13
ارتفاعات شیخ گزنشین، پنجوین عراق - عملیات والفجر 4
محل دفن: قبرستان غریبان اردبیل
یه دستش قطع شده بود، اما دست بردار جبهه نبود. بهش گفتند: «با یه دست که نمیتونی بجنگی، برو عقب.»
میگفت: «مگه حضرت ابوالفضل با یک دست نجنگید؟ مگه نفرمود: والله ان قطعتموا یمینی، انی احامی ابداً عن دینی»
عملیات والفجر 4 مسئول محور بود. حمید باکری بهش مأموریت داده بود گردان حضرت ابوالفضل رو از محاصره دشمن نجات بده. با عدهای از نیروهاش رفت به سمت منطقه مأموریت.
... لحظههای آخر که قمقمه رو آوردن نزدیک لبای خشکش گفته بود: «مگه مولایمان امام حسین(علیه السلام) در لحظه شهادت آب آشامید که من بیاشامم»
شهید که شد، هم تشنه بود هم بی دست...
منابع: کتاب حماسه دو لاله، زندگینامه شهید شاپور برزگر صفحه 21
سروان شیرودی یک خلبان هوانیروز بود و انسانی همیشه آماده شهادت. به یکی از برادران که از دوستان قدیمیاش و از روحانیون متعهد کرمانشاه است گفته بود، فلانی بیا یک خداحافظی از روی خاطر جمعی با تو بکنم، زیرا می دانم که باید شهید بشوم .
این برادرمان گفته بود که خدا کند حفظ بشوی و خدمت کنی. گفته بود نه، شهید کشوری را در خواب دیدم که به من گفت:
شیرودی یک عمارت خیلی خوبی برایت گرفته ام، باید بیایی توی این عمارت بشینی، لذا می دانم که رفتنی هستم. به یکی از برادران هم گفته بود که دعا کن تا شهید شوم، از بعضی جریانات سیاسی دلم گرفته است. درگیریهای سیاسی، این جوان مؤمن را بسیار آشفته و ناراحت کرده بود.
مقام معظم رهبری
طبقه بندی: پروردگار،
فلسفه ی ملاصدرا درباره ی خدا
خداوند بی نهایت است و لا مکان و لا زمان
اما به قدر فهم تو کوچک می شود
و به قدر نیاز تو فرود می آید
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ایمان تو کارگشا می شود
یتیمان را پدر می شود و مادر
نا امیدان را امید می شود
گمگشتگان را راه می شود
در تاریکی ماندگان را نور می شود
محتاجان به عشق را عشق می شود
خداوند همه چیز می شود و همه کس را
به شرط اعتقاد
به شرط پاکی دل
به شرط طهارت روح
و به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
و مغزهایتان را از هر اندیشه ی خلاف
و زبان هایتان را از هر آلودگی در بازار
بپرهیزید از هر ناجوانمردی , ناراستی و نامردی
چنین کنید تا ببینید خداوند چگونه . . .
بر سفره ی شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند
در دکان های شما کفه های ترازویتان را میزان می کند
در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند
مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمی شود ؟؟؟؟
طبقه بندی: پروردگار،
برچسب ها: خداوند، بی نهایت، آرزو، گسترده، یتیمان، پدر، مادر، امید، عشق، اعتقاد، پاکی، روح، ابلیس، زندگی،
امام حسین(علیه السلام)
ضریح مطهر امام حسین(علیه السلام)
سومین پیشوای شیعه، فرزند علی بن ابی طالب(علیه السلام) و نواده پیامبر اسلام. امام حسین(علیه السلام) در سوم شعبان سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد. شش سال از عمرش در کنار جدش رسول خدا گذشت. دورانی که علی(علیه السلام) به خلافت رسید، یاور پدر در حکومت و جهاد بود.
پس از شهادت برادرش امام حسن(علیه السلام) به امامت شیعیان رسید و مدت ده سال در دوران معاویه، به احترام پیمان برادرش با وی، صبر کرد. با مرگ معاویه و به خلافت رسیدن پسرش یزید، امام حسین(علیه السلام) با او بیعت نکرد و به عنوان اعتراض، از مدینه به مکه هجرت کرد و چند ماه آنجا بود. به دعوت مردم کوفه که از هواداران او و پدرش بودند، برای مبارزه با سلطه یزید از مکه به سوی کوفه عزیمت کرد، اما پیش از رسیدن به کوفه، در سرزمین کربلا به محاصره لشکر یزید در آمد و چون حاضر نبود تسلیم شود، خود و فرزندان و بستگان و یارانش در روز دهم محرم سال 60 هجری، با تعدادی کمتر از 100 نفر در مقابل لشکریان 30000 نفره یزید مقاومت کرده و به شهادت رسیدند. وی هنگام شهادت، 57 سال داشت.امام حسین(علیه السلام) می دانست پایان این سفر،شهادت است، اما در آن دوران، برای رسوا ساختن امویان و ایجاد یک حرکت ریشه دار و تحریک مردم به مبارزه علیه ستم و نجات اسلام از زوال و نابودی، تنها شهادت مظلومانه می توانست کار ساز باشد. امام نیز با خون خود و یارانش، نهال حق و آزادی و اسلام را آبیاری کرد و فرهنگ جهاد و شهادت را جهانی ساخت.
حسین بن علی(علیه السلام) در علم، شجاعت، بخشش و دستگیری از بیچارگان، نمونه بود و در جوانمردی و ایثار، نظیر نداشت. مدفن او در کربلا زیارتگاه مسلمانان و آزادیخواهان است.
بارگاه ملکوتی اباعبدالله(علیه السلام) در کربلا.
طبقه بندی: اهل بیت (ع)،
برچسب ها: امام حسین، شهادت، علم، شجاعت، ایثار، جوانمردی، کربلا، زیارت گاه، مسلمانان، مردم،